formy
ubiorów dyktowały przede wszystkim rodzaje dostępnych materiałów
i metod produkcji tkanin
gotowe
tkaniny były wysoko cenione i uważane za zbyt wartościowe, by
"niszczyć" je krojeniem i dopasowywaniem
noszono
swobodnie opadające i otulające ciało stroje, wykonane w drodze
układania w fałdy, owijania, spinania, marszczenia lub, rzadziej
zszywania tkaniny na ciele
tkactwo
było podziwianą umiejętnością żon lub służby domowej, pod
koniec I w. tkactwo staje się zawodem i tkane w domu materiały
zaczęto uważać za prymitywne
 |
| Statua Artemis (Peplos) |
Rzymskie
szaty
męskie tuniki i
togi
damskie tuniki i
palle
Greckie
szaty
tunika
była ubiorem noszonym najbliżej ciała, określanym jako inductus
(nakładany)
tuniki
wykonywano z dużego prostokąta, układanego w fałdy wokół ciała
i utrzymywanego na nim za pomocą zapinek
obfitość
draperii i fałd
mężczyźni
o wysokim statusie społecznym nosili tuniki zdobione pionowymi
pasami
kobiety
nosiły tuniki luźne, zbierane w jednym lub dwóch miejscach
paskiem: pod piersiami, w talii bądź wokół bioder
tkaniny
można było założyć za pasek, by "zmniejszyć" je i
nadać ubiorowi inny kształt lub ułatwić jego noszenie
Tuniki
o bardziej wyrafinowanych fasonach miały też rękawy
zakończone w
nadgarstku sztywniejszym paskiem materiału
spinane jedną lub
kilkoma fibulami (zapinkami) czy guzikami, pozostawiając widoczną
większą część ręki
zarówno
kobiety jaki mężczyźni mogli nosić dodatkowe ubiory na tunikach,
znane jako himationy w Grecji i pallia lub palle w Rzymie, oba
rodzaje strojów wymagały podtrzymywania na ciele ręką
stroje
wierzchnie nazywano amictus (owijane)
mężczyźni
czasami nosili płaszcze wyjściowe jako jedyne stroje, bez tunik
spodnich
chlamys
(chlamida) był krótszym płaszczem noszonym przez mężczyzn,
przede wszystkim żołnierzy i podróżnych
Toga
charakterystyczny
strój męski obywateli rzymskich
wywodzi się z
kultury etruskiej, podobieństwo do ozdobnej etruskiej tebenny
(długiego otulającego ciało stroju wierzchniego)
wolno urodzeni
chłopcy nosili białe togi z purpurowymi pasami wzdłuż dłuższego
brzegu (toga praetexta)
dorośli mężczyźni
zaś zakładali zwykle białe togi (toga alba, virilis lub pura)
toga pulla
(ciemna) była strojem żałobnym
bogato zdobiona i
haftowana złotem purpurowa toga (toga picta), zarezerwowana była
dla cesarzy
xystis
to sportowa wersja chitonu
kantar
- "reglanowana" linia tworzona przez pasek wokół ramion
utworzona za pomocą paseczka w formie skręconej ósemki,
ściągającego materiał zwisający pod pachami i skrzyżowanego na
karku
 |
| Statua Barberini, 50r. p.n.e. |
 |
| Woźnica z Delf , 470r. p.n.e. |
 |
| Cesarz August z Prima Porta, 20r. p.n.e. |
Komentarze
Prześlij komentarz